Hallo
Ik heb zoveel te verwerken..
Ik heb vorgjaar juni 2011 te horen gekregen dat borstkanker had, Ik had toen een goeie vriendin leren kennen wij wonen namelijk op een camping
maar door de chemo,s kon ik heel weinig en was dus erg ziek. Mijn vriendin hielp me met de huishouding kinderen en mijn man hielp haar ook wel eens omdat haar man bij het zwembad werkte op de camping dus ze gingen vaak boodschappen doen en haar zoontje van school te halen niks mis mee dus ik was ook niet jaloers op haar. Maar toch werd het met de dag erger ze bleef vaker eten en slapen, Maar omdat ik van die chemo zo ziek was ging ik ook wel eens eerder naar bed omdat ik met 2 kinderen in een caravan woon en dan ik en mijn man dus het was erg druk voor mijn,dus ging ook wel eens even de rust opzoeken in haar chalet daar was het rustig en lekker warm je vertrouwd je vriendin immers
maar ze gingen op een gegeven momend samen winkelen wanden hond uitlaten boodschappen doen echt alles samen eten en toen blijf hij daar wel eens slapen en kwam hij s,morgens aan de deur en toen dacht ik wat heb je gedaan en waar ben je geweest. maarja toch zeiden ze we hebben niets alleen puur vriendschap dacht maar had inmiddels raar gevoel.. het werd me te veel na paar keer praten heb ik zijn spullen bij haar voor de deur neer gezet omdat hij ook bijna niet meer thuis kwam en dat vond hij vreemd... ik had geen vertrouwen meer achteraf met alle chemo,s met de kinderen en alles heeft me zoveel pijn gedaan elke keer wilde hij nog terug komen maar heb de boot afgehouden, ook sex en alles wilde ik niet meer ik ben afgelopen januari was ik klaar met mijn chemo,s en ben nu aan het herstellen. inmiddels hebben ze wat met elkaar en ze komen bij mijn om de hoek wonen samen en vind dat niet fijn, hij woonde een tijdje bij zijn opa in.
ik heb zoveel pijn en verdriet en alles wat me aangedaan is pfffff
ik heb omgang met de kinderen maar het gaat moeizaam de hele camping weet wat ze mijn aangedaan hebben en ze kotsen hun allebei echt uit
hij is heel gemakkelijk beeinvloedbaar en dat is jammer.
mijn lichaam is er klaar mee maar mijn hart is eigelijk echt gebroken. 5jaar relatie gehad.
ze geven mijn de schuld omdat ik alles van hem bij haar voor de deur heb gezet wat zouden jullie doen??
en hoe verwerken jullie alles, ik hou nog steets van hem en dat is het gekke
ik wil hem echt van me afzette maar ging dat maar zo makkelijk
bewijs dat ze toen der tijd wat hadden had ik ook niet maar je weet niet weer wat je wel en niet moet geloven
groetjes brenda
Bladwijzers