Er zijn van die 'standaard' dingen die typerend zijn voor de vrouw. Vrouwen zijn over het algemeen gek op: Chocolade, winkelen, zwijmelfilms, series, schoenen, tassen, winkelen in het algemeen, en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik had mezelf nooit zo heel erg bestempeld als 'standaard vrouw'. Chocolade oké vind ik wel erg lekker en ik kan er op bepaalde momenten ook gerust kilo's van wegwerken. Maar verder valt het allemaal wel mee. Dacht ik...
Tot een paar weken geleden. Ik ging winkelen met een vriendin. Niet met een speciaal doel, maar gewoon leuk een dagje shoppen. Winkeltjes kijken, etalages kijken je kent het wel.
Op een bepaald punt staan we in een schoenenwinkel. Mega giga druk. Wij duwen ons met ellebogen werk richting onze maat om daar het uitgestalde goed te kunnen bekijken.
Mijn oog valt op een paar laarsjes, enkel hoog, geen hak, beetje stoer maar toch vrouwelijk. Wel mijn ding! Ze staan er in het wit, bruin en blauw. Naarstig ga ik op zoek naar een paar bruine in mijn maat. De winkel is overvol, veel te warm, en te weinig personeel.
Na 5 dozen zelf open getrokken te hebben geef ik het op. Dan maar geen laarsjes, dit vind ik niet grappig meer.
Een paar weken later wandel ik in mn eentje door de stad. En zomaar ineens moet ik terug denken aan die laarsjes.
Ze waren best leuk, en helemaal niet duur (nee echt niet!! 25 euro!). Ik kan natuurlijk diezelfde winkel in deze stad opzoeken en kijken of ze ze hier ook hebben.
Zo gezegd zo gedaan. En zowaar ze hebben ze inderdaad. In deze winkel is het gelukkig wel rustig. Op mijn gemak ga ik op zoek naar de bruine variant in mijn maat. Helaas, uitverkocht. Nouhou!! Beteuterd blijf ik naar de laarsjes kijken.
Hmm in het blauw zijn ze eigenlijk ook wel heel erg leuk bedenk ik me. Mijn zoektocht start opnieuw, en ditmaal heb ik meer geluk!
Ik tuig met de doos naar een stoel en schop mijn eigen laars uit. Ik trek de blauwe schoen aan.... hmm hij is wel wat krapjes eigenlijk. Ik sta op, loop naar een spiegel en bekijk het resultaat. Damn ze zijn echt leuk! Maar toch, wel wat krap... Ik loop terug naar de dozen, zoekend naar een maat groter. Nee hoor, zoveel geluk heb ik vandaag niet.
Terug op de stoel trek ik in twijfel de schoen uit en stop hem terug in de doos. Ik trek mijn eigen laars weer aan.
Nee toch nog een keertje proberen. Ik trek dit keer mijn beide laarzen uit, en beide blauwe schoenen trek ik aan. Hmm ja ze zijn allebei even krap. Niet tenen krommend krap, maar toch wel krap. Ik loop opnieuw naar de spiegel. Damn wat zijn ze leuk.
Ineens neem ik een besluit, loop terug naar de stoel, trek de schoenen uit, stop ze in de doos en wandel op mijn eigen laarzen naar de kassa.
Thuis gekomen kan ik niet wachten om mijn nieuwe schoenen aan te trekken. Ow ja, ze zaten wat krap. Joh dat loop ik er wel uit.
En ik moet zeggen, inderdaad, na een avond pijnlijke tenen, een dag werken met pijnlijke tenen, een middagje wandelen met pijnlijke tenen, en een dag shoppen met pijnlijke tenen verder, zitten ze als gegoten. Het zijn net slofjes. Heerlijk!! En ze zijn zooo leuk.
En toch, elke keer als ik ze aantrek moet ik er even aan denken. Jeetje wat ben ik een vrouw zeg, om te krappe schoenen te kopen omdat je ze gewoon Moet hebben! Je zou je er bijna voor gaan schamen. Bijna, want dat gaat me toch net iets te ver.
Vrouwelijker dan ik dacht
Geluk is mooi als het naar je lacht
Grappig
Helemaal niet herkenbaar hoor....
dus wel!!!
<br /><br />There is no way to happiness, happiness is the way
Forumrechten
Bladwijzers