Pokelon.

[Kimberley]

Deze week in de spotlight Pokelon!

[size=12pt]

Ik ben de laatste tijd door omstandigheden (druk thuis en druk op mijn werk) veel te weinig te vinden op het openbare forum. Dus waarschijnlijk zijn er veel nieuwe VP-ers die me alleen maar kennen van mijn columns. Ik vind het dan ook leuk om ook een keertje in de Spotlight te mogen staan.
De nicknaam Pokelon gebruik ik nog niet zo lang. Hiervoor gebruikte ik altijd Lon38 (of 37, 36 etc. lag een beetje aan de leeftijd :P). Maar sinds ik een DS heb gekocht en verslaafd ben geworden aan Pokemon Pearl heeft iemand (volgens mij Heaven, maar zeker weten doe ik het niet meer ) me omgedoopt tot Pokelon en dat vond ik wel humor, toen heeft ForumFox een mooie avatar voor me gemaakt en sindsdien ben ik dus Pokelon. Ondertussen zou ik mezelf weer moeten omdopen tot Simlon, want ik heb weer een nieuwe verslaving, maarja dan blijf ik bezig hè?
Mijn echte naam is trouwens Lonneke, maar ik denk dat de meesten dat al wel doorhadden? Ik ben op VrouwenPower beland met een groepje mama’s met wie ik al schrijf sinds de zwangerschap van mijn dochter Brynn. Na 5 jaar samen, delen we nog steeds onze verhalen besloten en dat is voor mij echt een fijne uitlaatklep. Ook heb ik op VP nog veel meer hele fijne vrienden leren kennen. Ze weten zelf wel over wie ik het heb.



De trefwoorden nu:

Gek: Hier begin ik maar eens mee. Wat is gek? Ik denk dat veel mensen die mij beter kennen mij wel een beetje gek zullen vinden. Mijn reacties kunnen tamelijk onvoorspelbaar zijn. Ik denk ook dat je me goed moet kennen om te weten wanneer ik je in de maling neem en wanneer niet. Ik vind het heerlijk om mensen een beetje te stangen…maar heb ondertussen wel geleerd om er op het forum deze smiley ":P" achter te zetten. Voor je het weet heb je echt ruzie, haha . Vooral in het spel Wakkerdam kan ik me altijd heerlijk uitleven. Maar goed, ik hou ook van serieuze gesprekken en dan kan ik gek doen om soms de druk een beetje van de ketel te halen.

Liefde: Voor de liefde ben ik 13 jaar geleden naar Frankrijk verhuisd. Ik leerde mijn huidige man kennen toen ik net 19 was en we hebben jaren op en neer gereisd tijdens mijn studie journalistiek. Na mijn studie heb ik de overstap gewaagd en ben ik verhuisd. In 1998 zijn we getrouwd en in 2000 (net na m’n dertigste verjaardag) kregen we ons eerste kindje Tristan. In 2004 volgde onze dochter Brynn. Sindsdien is onze familie compleet en ik hou van alledrie zielsveel.
Soms is liefde ook wat onwerkelijk voor mij. Want wat is liefde nou echt? Voelt het altijd hetzelfde? Kun je iemand nog evenveel liefhebben als in het begin, wanneer je elkaar al jaren kent? Ons leven kent natuurlijk zijn ups en zijn downs, maar als ik er even doorheen zit, dan heb ik gelukkig een aantal vriendinnen waar ik altijd even tegen mag zeuren.




Verdriet: Verdriet kan mij echt verslinden. Ik kan echt intens verdrietig zijn en om dat gevoel weer kwijt te raken is niet altijd even makkelijk. Een hele vervelende eigenschap van me is dat ik altijd achteruit kijk. Ik kan me nog weken, zelfs jaren, druk maken om iets verdrietigs wat ooit is gebeurd. Dat kan het verliezen van een vriendschap zijn, het verliezen van een baan, maar ook het verliezen van dromen. Dat klinkt misschien raar, maar schrijven is bijvoorbeeld een droom van mij. Die droom werd werkelijkheid toen ik journalistiek studeerde, maar barstte weer in duizend stukken toen ik naar Frankrijk verhuisde en ik nergens aan de slag kon. Over zulke zaken kan ik me dus nu nog verdrietig voelen. Het is natuurlijk mijn eigen keuze geweest en dus moet ik mezelf af en toe dwingen om te stoppen met het zwelgen in zelfmedelijden.
Ik heb ook nog elke dag heimwee. Dan mis ik mijn ouders, mijn vrienden. Gelukkig leer ik steeds beter om te relativeren, want anders kom je nooit vooruit natuurlijk in je leven. Ik moet zeggen dat VP me ook echt houvast biedt in zulke dagen. Ik vind het heerlijk om even lekker nederlands te kunnen praten en vooral om hier mensen te vinden die naar me willen luisteren.

Muziek: Ik vond dat dit trefwoord toch ook niet mocht ontbreken, want ik ben echt dol op muziek. Toen ik nog bij mijn ouders woonde kon ik daar altijd afleiding in vinden. Als je kwaad was zette je Guns ’n Roses keihard aan, verdrietig, dan blèrde je mee met Mariah Carey of Whitney Houston, juist vrolijk dan danste je mee op de laatste hits. Nu kan ik helaas minder vaak luisteren naar muziek, want of mijn man of de kinderen moeten voor de televisie en die zitten dus niet te wachten op mijn eclectische muzieksmaken. Maar zodra ik in de auto zit gaat het volume weer op 100 en dan voel ik dat mijn energie weer opgeladen word. Mijn favorieten momenteel zijn Muse, The Feeling, Orson, Franz Ferdinand en Kings of Leon. Maar ik kan ook nog steeds heerlijk meezingen met Motown en oude disco.

Boos: Ik kan best snel geïrriteerd zijn, of zoals ze zeggen, ik heb heeeele lange tenen. Maar écht boos word ik niet snel. Als ik dat wel word, dan kan ik ook meteen heel impulsief worden. Dat is dan ook meteen een van de redenen dat ik het liever niet word. Op zulke momenten is er echt niets met me te bezeilen. Ik kan dan alleen nog maar schreeuwen en krijg echt een rood waas voor mijn ogen. Ik kan dan ook dingen roepen waar, bijvoorbeeld mijn man, nu nog lol over heeft. Nee, er is echt geen land meer met me te bezeilen dan. Het kwaadst kan ik worden om onrecht of als mensen me niet geloven terwijl ik de waarheid vertel.

Auto: Zonder mijn auto zou ik volledig afhankelijk zijn van anderen. Ik rij sinds kort in een Renault Twingo (nieuwe model) en kan echt genieten van mijn karretje. Ik weet dat het niet goed is voor het milieu natuurlijk, maar het is echt een noodzakelijk kwaad. Ik woon in een dorp met weinig openbaar vervoer en de dichtstbijzijnde supermarkt is 7 kilometer ver. Elke ochtend rij ik ook naar het station (zo’n 6 kilometer verderop) om naar mijn werk te gaan. (in totaal 75 minuten, 150 minuten per dag). Ik betrap mezelf er wel op dat ik een soort manwijf word in de auto. Kan echt schelden op iedereen die ik te langzaam vind gaan en zou bijna in staat zijn om uit te stappen en te gaan vechten met mensen die ik onbeleefd vind in het verkeer. Tot nu toe heb ik me nog weten in te houden…

Boek: Boeken en ik gaan way back. Ik ben heel vroeg begonnen met lezen en toen ik een jaar of 6 was had ik alle jeugdboeken van de wijkbibliotheek al verslonden. Mijn moeder heeft toen een abonnement op de centrale bibliotheek van Rotterdam genomen en toen kon ik weer een paar jaar verder. Ik zat wel al snel boven mijn leeftijd te lezen, want er waren nooit genoeg boeken voor mijn leeftijd. Een gemiddelde van 3 boeken per week was voor mij echt normaal. Als ik eenmaal in een boek begin dan kan ik hem moeilijk weer wegleggen, ik ben dan ook echt onbereikbaar. Mensen kunnen hele verhalen afsteken, ik hoor ze toch niet.
Tegenwoordig heb ik helaas een stuk minder tijd om te lezen. Maar een boek per week is nog steeds een must. Ik ben vooral gek op thrillers, detective en fantasy verhalen, alhoewel ik een komisch boek op zijn tijd ook erg kan waarderen. Met zielige boeken, oorlog, of waargebeurde verhalen maak je mij niet blij. Dat begon ook al heel vroeg, ik denk dat ik een trauma heb opgelopen van Kruistocht in een Spijkerbroek.

Ik geloof dat jullie me nu wel wat beter kennen? Ik vind het natuurlijk leuk om al jullie vragen te beantwoorden, mochten jullie die nog hebben.

[/size]

Deze post bevat 3 auto-link(s) die zijn toegevoegd voor het gemak van de lezer.

[*Lila*]

Heel leuk om te lezen Lonneke

[Heaven]

Lieve Lon, je bent een bijzonder mens en ik ben dan ook bijzonder blij dat je mijn vriendin bent!!

[tipnix]

Mooi Lon!
En prachtige foto van je mooie kindjes!

[yathibiyya]

Leuk om te lezen lonneke!

[Cooperbaasje]

Mooi verhaal. En blij dat ik je heb mogen ontmoeten. Zowel hier in nederland en als in je mooise stulpje net onder Parijs

[Tamara ]

Leuk Lon! Mooie kids!

[cooperbazinneke]

Leuk Lon!

[Angie]

Leuk om te lezen Lon

Lees je de boeken eigenlijk in het frans of in het nederlands?

[Sipie]

Leuk, Lon!

[miss-m]

Lonneke wat leuk jij in de spotlights

Ik ben blij met je als vriendin, je bent eerlijk, open, ik weet wat ik aan je heb en daar hou ik van
Nu nog wat ermee doen hoor ik je denken maar ook dát komt goed

[Von]

Mooie spotlight Lon

[Jodie]

Ik ken je inderdaad alleen van naam, maar we hebben iets gemeen: lezen, dus dan kun je bij mij eigenlijk al niet meer stuk
Leuke spotlight!

Ik vraag me af in welke taal je aan het schelden bent als je in de auto zit en het even niet gaat zoals jij wilt

[flowergirl]

Hele leuke spotlight, Pokelon!!

[Mrs Cena]

Leuke spotlight Lon

Merde....jij kan ook al zo te keer gaan in de auto