Hallo allemaal,
Als nieuwkomer eerst even wat meer over mijzelf... zie hiervoor ook het even voorstellen stuk...
Ik ben Marleen, ik heb een relatie met Gideon sinds 8 maand en we wonen al 3 maand samen. Heb eerst mijn eigen huisje nog aangehouden maar nu opgezegd per November.
We hebben twee katten Bogey en Balou..
De relatie gaat super alleen lijdt ik af en toe nog een beetje aan het ik twijfel aan mezelf en ben ik wel genoeg voor jou syndroom... Voor mensen die het ook wel eens zo voelen denk ik erg herkenbaar.
De symptomen zijn dat ik mezelf wijs kan maken dat ik hem te kort doe en dat hij wel beter kan krijgen en ik hij zichzelf te kort doet met mij... met het gevolg dat je jezelf een monsterlijk wezentje vind en je al je slechte eigenschappen onder een vergrootglas legt en de positieve dingen tijdelijk kwijt lijkt te zijn...
Dit uit zich in het vasthouden... hou van je wil je nooit meer kwijt en afstandhouden.... ik kan het ook wel alleen, ga me niet veranderen als het je niet aanstaat zoek je maar iemand anders
Owja ben zo'n engeltje en wereld makkelijkste vriendin
Gid, is een vrij drukke man met een vrij drukke baan en leven. Veel werk, uitjes, weekenden weg etc etc.
Hij kan ook zijn energie heel goed verdelen... Ik ga echter met mijn enthousiasme overal vol in waardoor ik na een aantal drukke dagen helemaal overprikkeld moe en geprikkeld ben.....
We vullen elkaar erg goed aan en gideon is al een heel eind met mijn vrij lange uitgebreide soms chinees lijkende (zelfs voor mijzelf) gebruikaanwijzing.
Hij houdt heel erg van reizen, voornamelijk culturele landen. Hij houdt van onvoorspelbaarheid, backpacken etc... In het kader hiervan is hij vorig jaar naar Africa en dit jaar drie weken naar Cuba geweest met zijn vriend in een reisgroep....
Met een hele boel vrijgezelle vrouwen maar dat is een ander verhaal Niks gebeurd veel angst en onzekerheid van mij... Totaal ongegrond natuurlijk. jaja engeltje die Marleen....
De eerste 1,5 week had ik het heel moeilijk, was ik heel onzeker er van overtuigd hem kwijt te raken al al die stoere reis types.... lees marleen houdt vooral van structuur weten waar ze heen gaat, schone voorzieningen, goed bed, heb mijn rust nodig zie eerder verhaal prikkels....
De tweede 1,5 week merkte ik dat ik zonder hem veel minder onzeker was. Als ik stom of irritant was had ik er in ieder geval alleen zelf last van en hij niet. Dit zorgde voor veel minder schuld gevoel tegenover anderen/hem.
Toen ik hem weer zag was het voor mij dan ook een hele strijdt om me weer te kunnen geven en mijn echte welliswaar complexe mij te kunnen laten zien.
Gideon gaat met dezelfde vrijgezelle vriendinnengroep en zijn vriend dit jaar naar Afrika wederom. Ze hebben mij meegevraagd maar ik weet niet zeker of ik het qua drukte etc aan kan en of ik hem dan niet ophoudt als ik een dag even rust nodig heb of etc. Hierover twijfel ik dus nog... Maargoed vakantie zou 3 of 4 weken zijn.
Nu kwam hij vanochtend met het bericht dat hij voor zijn werk gevraagd is 2 maand naar curacao te gaan voor zijn werk.
Mei en Juni.... Super kans natuurlijk. Hij vindt op dit moment zijn werk een beetje voorspelbaar worden en vindt niet echt meer veel uitdaging. Dit zou voor hem dus een geweldige kas zijn.
Mijn reactie was dus ook, "ik moet erg wennen aan het idee maar vind het een geweldige kans".
Hij gaf aan als ik het niet wou hij het niet deed want het laatste wat hij wou was mij kwijtraken.. Hij is heel zeker en vastbesloten over ons en ziet dus ook niet zo in waarom ik zo'n mieppie ben af en toe... Voor hem maken die twee maanden in onze relatie totaal geen verschil...
Ik mijn hoofd wel... Ik maak me zorgen... zie er tegenop... Maar het laatste wat ik wil is hem belemmeren en het verwijt krijgen dat ik achteraf hem kansen heb ontnomen...
Ik vind twee maand al lang... schaam me dood tegenover alle meiden die het aankunnen een man in het leger te hebben.

Maar ik heb die zekerheid en het vermogen hier goed mee om te kunnen gaan op dit moment nog niet zo.
En helemaal met de vakantie in afrika er achteraan is voor mij wel lang...
Vrienden van ons gaan ook trouwen en mijn afstuderen valt ook in de periode dat ik weg ben... Mijn afstuderen maakt mij niet zoveel uit.. Dat is toch maar een opgeblazen bijeenkomst en heeft voor mij niet zoveel waarde. De bruiloft van vrienden wel... Ik hou zo van bruiloften en het lijkt me super om er met hem naast mij één mee te maken.. Maar heen en weer reizen wordt hem niet...
Ik zal waarschijnlijk de 6e juni naar hem toe komen... Na de bruiloft van de vrienden... Ik wil die echt niet missen...
Maargoed zoals jullie al door de regels heen kunnen lezen ben door de war... heb het er even kuttig mee... Weet even niet wat ik met mezelf moet en gewooon bah
Bladwijzers