VrouwenPower.nl - Alle Rechten Voorbehouden.
Pagina 1 van de 18 12311 ... LaatsteLaatste
Resultaten 1 tot 15 van de 261

Onderwerp: Verdrietig om verloren dierbaren

  1.    #1
    . hypnosa's Avatar
    Ingeschreven
    Sep 2004
    Berichten
    5.776
    Post waarderingen
    Blog Berichten
    18

    Standaard Verdrietig om verloren dierbaren

    Soms heb ik van die dagen dat ik opeens weer heel verdrietig word. Ik heb mijn vader en mijn broertje verloren in 2001. Als ik, zoals nu bijvoorbeeld, een nummer hoor die werd gedraaid op de crematie van mijn vader/broertje kan ik enorm verdrietig worden. Ook op onze bruiloft was ik verdrietig dat ze er niet bij konden zijn. En natuurlijk nu ik zwanger ben. Ik zou ze zo graag mijn kindje willen laten zien
    Spanning is wat je denkt dat je zou moeten zijn, ontspanning is wie je bent.<br />Nu nog mezelf vinden...

  2.    #2
    . jaysen's Avatar
    Ingeschreven
    Sep 2004
    Berichten
    3.640
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    !

  3.    #3
    . kimmieco's Avatar
    Ingeschreven
    Oct 2004
    Berichten
    6.781
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    hoi hypnosa,
    Ik ken dit gevoel maar al te goed, mijn opa heeft mijn zoontje ook nooit kunnen zien, en vaak vraag ik me af hoe hij het zou vinden (trots natuurlijk dat weet ik wel zeker) maar omdat mijn opa gestorven is omdat hij gewoon echt oud en op was maakt dit voor mij een hoop goed, hij is rustig in zijn slaap heen gegaan en dat maakt het verdriet een klein beetje draagbaarder voor mij, maar natuurlijk mis ik hem heel erg.
    Mijn schoonvader daar in tegen heb ik nooit mogen kennen helaas, en dat doet erg veel met mij, mijn man heeft niet veel meer van zijn vader, alleen wat foto's en een paar kleine dierbare dingen, zijn vader is gestorven toen mijn man 18 was en dat is op een rot manier gegaan waarvan ik de details zal besparen. Mijn man heeft nog een halfzusje (van de vaders kant) waar hij het nu erg goed mee kan vinden en zo kunnen ze samen hun verdriet delen. Maar ondanks dat ik mijn schoonvader nooit heb gekend heb ik een bijzonder sterke band met hem, dat klinkt raar, dat is het ook maar dat is wel fijn, ik denk vaak aan hem en kijk veel naar zijn foto en praat ook met mijn zoontje over opa, tja alleen is hij er niet helaas. ik zit vaak te denken hoe het zou zijn als hij er nog zou zijn nu, hij was nog zo jong..en het is nog steeds een medisch raadsel waaraan hij gestorven is... maar goed het vervelende is dat mijn man een binnenvreter is, die laat zijn emoties dus niet echt los, en soms zijn er van die momenten dat de bom barst en dan komt alles naar buiten en praten we er veel over gelukkig.... maar die momenten zijn zeer zeldzaam helaas...
    [IMG]http://i2.photobucket.com/albums/y2/kimmieco/sharpeibannerkleiner-1.jpg[/img]

  4.    #4
    . Pino's Avatar
    Ingeschreven
    Sep 2004
    Berichten
    160
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Hyp, met tranen in mijn ogen lees ik jouw stukje. Het is helaas heel herkenbaar voor mij. Mijn vorige liefde verongelukte toen ik ruim 7 maanden zwanger was. Hij heeft zijn dochter dus ook nooit kunnen zien. Als ik naar oudste kijk, zie ik heel veel terug van hem en vaak vraag ik mij af hoe hij als vader geweest zou zijn. Maar Hyp, ??n ding is zeker, als ze ons zouden kunnen zien, zouden ze trots op ons zijn! Sterkte meis en verdrietig zijn mag.
    Enjoy the little things, <br />some day you will look back and realize <br />they were the big things.

  5.    #5
    . hypnosa's Avatar
    Ingeschreven
    Sep 2004
    Berichten
    5.776
    Post waarderingen
    Blog Berichten
    18

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Bedankt voor jullie lieve reacties. Dat doet mij goed
    Mijn man heeft mijn vader ook nooit gekend kimmieco. En dat vind ik heel erg jammer en verdrietig. Wat ik wel heel mooi en bijzonder vind, is dat mijn moeder hem heeft gevraagd voordat hij stierf, dat als hij wat voor iemand kon doen in het hiernamaals, wat hij dan zou doen. Toen heeft hij gezegd dat hij mij een lieve man zou sturen... . En anderhalve maand later leerde ik mijn man kennen. Ik ben er dan ook van overtuigd dat mijn vader hem heeft gestuurd. Mijn broertje heeft mijn man gelukkig wel 2 keer gezien. En ze hebben een fijn gesprek gehad de laatste keer samen.

    Mijn hemel Pino, wat ontzettend verdrietig zeg Dat lijkt mij echt zo moeilijk als dat gebeurt. Doordat ik al een aantal mensen ben verloren (ook mijn tante en 2 opa's), ben ik bang geworden om mensen te verliezen. Regelmatig denk ik eraan hoe het zou zijn om mijn man te verliezen. Dat lijkt mij om helemaal gek van te worden. Jij ook sterkte!
    Spanning is wat je denkt dat je zou moeten zijn, ontspanning is wie je bent.<br />Nu nog mezelf vinden...

  6.    #6
    .
    Ingeschreven
    Sep 2004
    Berichten
    10.745
    Post waarderingen
    Blog Berichten
    6

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    voor iedereen een

    ik mis mijn kater nino erg... maar is natuurlijk niks vergeleken bij jullie verdriet.....
    [URL="http://spoed.drukkert.nl/kies-uw-roll-up-banner/"]Roll up banner[/URL] | [URL="http://spoed.drukkert.nl/goedkoop-flyers-drukken/"]Flyers drukken[/URL] | [URL="http://spoed.drukkert.nl/drukkerij-amsterdam.html"]Drukkerij Amsterdam[/URL] | [URL="http://www.printshopper.nl/roll-up-banner.html"]Roll up banner[/URL]

  7.    #7
    . Sipie's Avatar
    Ingeschreven
    Oct 2004
    Locatie
    Nederland
    Berichten
    7.382
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Hypnosa,

    Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt als jij....zowel mijn vader als broertje zijn overleden, allebei heel plotseling (mijn vader overleed aan een hartstilstand en mijn broertje is verongelukt). Mijn vriend heeft mijn vader nooit gekend. Tijdens mijn zwangerschap dacht ik wel vaak aan mijn vader en mijn broertje....ze zullen mijn ukkie nooit kennen....daar heb ik zelfs nu nog wel moeite mee...... ik heb mijn vriend een maand na het overlijden van mijn vader leren kennen.

    Pino wat lijkt me het verschrikkelijk wat jij hebt meegemaakt. Tijdens mijn zwangerschap was ik ook doodsbang dat er iets met mijn vriend zou gebeuren.....een ongeluk zit nl. in zo'n klein hoekje........

    Groetjes,

    Sipie
    Max (17-06-2004) & Lisa (08-02-2006) & Skye (23-11-2012)

  8.    #8
    .
    Ingeschreven
    Nov 2004
    Berichten
    3.188
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Citaat Oorspronkelijk geplaatst door Tamara
    voor iedereen een ? ?

    ik mis mijn kater nino erg... maar is natuurlijk niks vergeleken bij jullie verdriet.....?
    Je huisdier missen is ook heel erg? ik heb het best moeilijk gehad toen onze hond dood ging. Ik krijg ook de rillingen al denk ik eraan dat er wat met mijn kat gebeurd.

  9.    #9
    .
    Ingeschreven
    Nov 2004
    Berichten
    3.188
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Het lijkt me echt vreselijk om al heel jong je ouders kwijt te raken of je broer of zus. Ik ben echt blij dat ik beide nog heb en dat ik ook mijn zus nog heb. Ik had op mijn 18e geen opa's en oma's meer en er zijn ook een paar ooms en tantes van mij overleden. En ik mis ze echt vooral mijn ene opa.

  10.    #10
    . Natasja's Avatar
    Ingeschreven
    Jan 2005
    Berichten
    155
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Het is altijd moeilijk om mensen te verliezen van wie je houd, misschien het leren ermee om te gaan wel moeilijker. Ik wens je, en iedereen die het ook nodig heeft in iedergeval veel sterkte
    behalve mijn overgroot- opa & overgroot- oma (die heb ik allemaal nog gekent) ben ik gelukkig nog geen naaste familie verloren.
    [img]http://www.cynatica.com/smile/cheerlie-ud1.gif[/img]

  11.    #11
    .
    Ingeschreven
    Nov 2004
    Berichten
    279
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren


    Het is niet handig om dit topic te openen op mijn werk, want nu heb ik het koud en staan de tranen in mijn ogen. Ik heb mijn (schoon-)ouders nog. Gelukkig wel, behalve... zet ik op het andere forum (schoonmoeder, niet dat ik die het allerergste toewens, maar 1opmerking van haar....)
    Mijn grootouders en vooral mijn grootmoeder van moeders kant mis ik enorm. Zij was altijd mijn beste vriendin en ik beschouwde haar min of meer ook als moeder. Op mijn 12de overleed ze en mijn ouders hebben de klap niet goed voor me op kunnen vangen, wat mij toen eenzaam maakte. Om haar een beetje op mijn trouwerij te hebben ben ik speciaal op haar verjaardag getrouwd. Haar dag ook in ere herstellen.
    Verder heb ik mijn 2 allerbeste vrienden verloren door ziektes. De eerste was een behoorlijke impact op mijn leven en dat heeft me ook behoorlijk veranderd. Zijn naaste familie en zijn beste vrienden waakten om beurten. De nacht dat ik er was met nog een vriend gleed hij weg. Ik zat aan zijn bed, hield zijn hand vast en hij zei nog dat ik een topper was. Dat is het in het kort, ik kan nu niet hele verhaal hier neerzetten. De impact wat dat op mij had was wel enorm, want ik heb in de laatste periode nog heel veel raad en steun van hem gehad waar ik na de tijd mee aan de slag ben gegaan voor mezelf. 3 jaar later overleed de andere vriend, daar ben ik behoorlijk kapot van geweest.
    In 2003 overleden er een oom en een tante, beide zeer onverwacht en binnen 10 dagen na elkaar. Vorig jaar overleed een andere oom. De laatste jaren heb ik jammergenoeg teveel van dit soort plechtigheden mee gemaakt en dat maakt mij ook wel eens verdrietig en bang, want ik heb gezien hoe plotseling een leven voorbij kan zijn en ik mijn dierbaren alleen nog in mijn hart bij kan dragen.

    Trouwens het verdriet van een huisdier kan toch net zo erg zijn. Ik bedoel, als mijn kat kon praten en je zou al mijn geheimen aan hem vragen....als hij je ze gaat vertellen zal ie nog wel even aan het woord zijn. Snap je? Het is zo'n vertrouweling van me!

  12.    #12
    . hypnosa's Avatar
    Ingeschreven
    Sep 2004
    Berichten
    5.776
    Post waarderingen
    Blog Berichten
    18

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Persoonlijk vind ik het toch wel een verschil. Een huisdier verliezen of een mens. Ik ben hardstikke dol op dieren. En met name mijn hond. Ik moet er niet aan denken om haar kwijt te raken. En toch voelt het anders. Het gaat dieper met mensen. En dat hangt natuurlijk mede van de band af die ik met die persoon had. Mijn vader was mijn allessie. Ik had een speciale band met hem. En om hem heb ik heb meeste verdriet. Mijn broertje had ik vroeger ook een hele speciale band mee. Maar van hem heb ik langzamerhand afscheid moeten nemen voor mijn eigen bestwil. Dus had ik al lang gerouwd eigenlijk. (hij was verslaafd aan drugs) De dood van mijn opa's, oma en tante deden mij veel minder, puur omdat ik niet zo'n band met ze had. Ja, 1 opa was ik wel dol op en dat vond ik verdrietig. Hij was echter al aardig oud en dat voelt natuurlijker dan.

    Hiermee wil ik niemands verdriet bagataliseren!!! Iedereen voelt wat hij/zij voelt en dat mag er altijd zijn.
    Spanning is wat je denkt dat je zou moeten zijn, ontspanning is wie je bent.<br />Nu nog mezelf vinden...

  13.    #13
    .
    Ingeschreven
    Nov 2004
    Berichten
    3.188
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Mijn opa zou vandaag jarig zijn nu en met kerst mis ik hem toch wel heel erg

  14.    #14
    . diedeldie's Avatar
    Ingeschreven
    Sep 2004
    Berichten
    4.002
    Post waarderingen

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren




  15.    #15
    . cooperbazinneke's Avatar
    Ingeschreven
    Oct 2004
    Berichten
    3.920
    Post waarderingen
    Blog Berichten
    2

    Standaard Re: Verdrietig om verloren dierbaren

    Hypnosa

    Ik weet wat je bedoeld.

    Jarno is 2 augustus 2004 geboren en mijn schoonvader op 23 oktober 2004 getorven


Pagina 1 van de 18 12311 ... LaatsteLaatste

Gelijkaardige Onderwerpen

  1. Waar werd jij een beetje verdrietig/down van?
    Door hypnosa in forum Vergaarbak
    Reacties: 1089
    Laatste Bericht: 19-07-15, 18:10
  2. Verdrietig
    Door Pokelon in forum Column archief
    Reacties: 24
    Laatste Bericht: 08-02-09, 12:20
  3. Verdrietig
    Door regelmuts in forum Familie
    Reacties: 53
    Laatste Bericht: 13-06-07, 08:28
  4. Verdrietig
    Door hypnosa in forum Beestenboel
    Reacties: 74
    Laatste Bericht: 13-05-05, 11:01
  5. Ik ben zo verdrietig...
    Door Zoya in forum Relaties & vriendschap
    Reacties: 11
    Laatste Bericht: 22-11-04, 17:43

Bladwijzers

Forum Rechten

  • Je mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen
  • Je mag geen reacties plaatsen
  • Je mag geen bijlagen toevoegen
  • Je mag jouw berichten niet wijzigen
  •