Mysteriouslady

Heerlijk lagen we vanmorgen in bed.
Mijn grote vent was gaan werken en dan komt de kleine vent bij me in bed, en dan kruipt heel even tegen me aan.
Zo heerlijk spontaan als hij kan zijn:" Mama ik van hou ja!....Mag ik nu mn DS pakken.."..

De vieze kleine slijmbal

Maar goed tegen zulke mooie bruine ogen, en zon lief stemmetje zeg ik geen Nee toch?

Tijd om op te staan, kleren aan en naar beneden voor een boterham, want ik moet gaan werken en de kleine vent even naar de buurvrouw in de tijd dat ik ben werken.

Triing!! daar gaat mijn mobiele nummer, en ik zie dat het mijn werkgever is en die belt op om te zeggen dat ik deze week even vrij kan nemen.

Nou ja prima, is immers de laatste week met mijn kleine vent voordat hij 3 weken naar zijn vader gaat, dus ik neem graag deze tijd samen met hem om leuke dingen te doen.

Dan maar even samen naar de buurvrouw om te te zeggen en toch even een bakje koffie te drinken.

En zo zal het geschieden...

De buurvrouw vraagt of mijn kleine man mee wil wandelen met de hond, en aangezien het voor mij ook niet verkeerd is wat beweging gaan we met zn 2 en mee..

Op weg naar de eendjes......

We wandelen het park door, mn kleine man klauterd overal op, door of onder, en de buurvrouw kletst honderd uit, terwijl haar hond zijn behoeftes doet..

We lopen langs de vijver waar de eendjes vrolijk zwemmen, en de hond, netjes aangelijnt loopt langs de rand..

Dan ineens schieten de eendjes van de kant weg...

En ik zie een mama eend kwakend al haar kleine kuikens bij elkaar roepen in paniek op het water...

Maar een klein kuikentje schreeuwt het uit...

De hond van mijn buurvrouw heeft er 1 gegrepen..

De buurvrouw schreeuwt het uit tegen der hond en trekt de hond keihard terug.
Het kuikentje word losgelaten...en lijkt weg te zwemmen..

Maar dan, zwemt de moeder op haar piepende kuiken af, dicht naar haar toe..

En probeert het kuikentje te verzuipen.....
Ze gaat er boven op, zodat het kuikentje onder water blijft..

Ik schrik zo hard..gooi mijn slippers uit en ik ben het water in gerent...
Ik kon dit niet aan zien!!

Ik heb het kuikentje uit het water gepakt... gelukkig, ze leeft nog!..

Maar ik zie het bloed van het kleine beestje langs mijn hand naar beneden druipen...

Ze trilt...en legt der o zo kleine hoofdje met een zucht in mn handen neer..

Knijpt haar oogjes even fijn..

En dan sterft ze in mij handen..


"mama?! Is het eendje moe??.."...

Wat zo lijkt het, alsof ze slapen..

"Nee , lieverd het eendje is dood..."

Mn kleine vent kijkt met zijn grote ogen naar het eendje en aait het over zijn hoofdje..

"Das zielig he mama?! "..

"Ja zeker is dat zielig, maar weet je wat we doen? We gaan thuis een doosje halen en daar leggen we het eendje in en dan gaan we samen begraven.."

En dan hebben we gedaan, in een doosje, in de auto en naar het bos..

De kleine man mocht een gat graven en daarin hebben we het kleine eendje begraven.

De kleine man vind het goed, en praat er verder niet meer over.

Maar in mijn hoofd zal dit blijven hangen, ergens ben ik geschrokken hoe de natuur kan reageren op dit soort dingen.

Zal moeder eend bewust haar jong willen verzuipen omdat ze voelde dat hij niet goed was?

Ik denk van wel, ik denk dat dit een hele natuurlijke reactie is geweest..hoe hard het ook lijkt..


Rust zachte kleine eend!



Liefs Veronique