Oh god het is niet waar?!
Dagboek!......
Ik dacht toch van de week aan Rick?! En waar die was...
Nou ja hij is terecht...
Dood wel te verstaan!!
Oh dagboek, dit is zo raar...
Ik werd gisteren gebelt door de politie of ik op het bureau wilde komen.
Man man ik schrok er van, logisch ook.
Ben natuurlijk niet alleen gegaan, heb mijn vader gebelt, want mezelf kennende..
Wereld chaot nummer 1 he.
Heb wel gevraagt of het "aagje " thuis wilde blijven, want daar had ik zeker geen behoefte aan.
Samen naar het bureau, melden bij de bali..
En dan meelopen naar de verhoorkamer..
Ik wist bij god nog niet waar het over ging, ze vroegen of we koffie wilden.
Ik zei maar "ja" ook al had ik al gierende hartkleppen genoeg.
Mn vader zat heel koel en relaxed naast me, en hield mn hand vast, die had allang door dat ik versteef van de zenuwen.
Want waar moest dit nou om gaan?
De agent begon te praten..en ineens vroeg hij iets wat in mijn hoofd blijft galmen:
"Mvr Carmen de Jong, weet u wie Rick van Dobben is"...
Met grote verbaasde ogen en trilling in mijn stem antwoorde ik': "Ja..die ken ik meneer agent...maar hoezo?"
De agent vertelde me dat hij gevonden was langs het strand, dood...
Hij vertelde ook dat hij aan mijn naam kwam omdat hij een rode envelop bij zich had met een kaart gericht aan...mij....
Er ging vanalles door mijn hoofd,tranen begonnen te rollen over mijn wangen..
"Hij was me toch niet vergeten, hij had wel aan me gedacht..hij had een kaartje voor me..."dacht ik.
De agent vroeg me hoe ik hem kende en of ik wist of misschien een idee had hoe dit kon gebeuren..
Ik wist op dat moment niet veel meer, kon de agent net vertellen dat ik hem al van vroeger kende en ik hem bij oma weer terug had gevonden en dat we pas hadden afgesproken voor een date en dat hij niet is op komen dagen...
"oh god oma...wat zou die zeggen?"bedacht ik me...
Pa zat me met grote ogen aan te kijken, die kende Rick ook nog wel, hij wist alleen nog niet dat we weer contact hadden..
Na dik 2 uur op bureau zitten mocht ik weer huis, samen met pa, ze hielden contact met me.
In de auto zeiden we niks tegen elkaar, die stilte had ik ook wel even nodig..
Hij keek alleen heel bezorgt naar me..
We kwamen thuis aan, Pa wilde gelukkig nog even blijven.
Hij zette heel lief een bak "echte "koffie voor me..
( geloof me die koffie daar..was ..nou ja putwater??)
Samen plofte we op de bank..ben heerlijk tegen Pa aangekropen.
Booster kwam acher bij me op de bank leuning liggen.
Even later werd ik wakker, onder een deken, ingepakt, Booster aan mijn voeten eind.
Papa was weg, had een briefje neergelegt:
"Lieve meid, je viel zo mooi in slaap, je hebt je rust ff nodig, bel me als me nodig hebt...ik houd van je mooie meid."
P.s. Je flatje is super !! papa.
Wat een schat is het he?
Ik heb even een tijd voor me uit zitten staren, Booster aaiend..
En toen ineens bedacht ik me..
Die brief...bij Leonie..die tekst...
Er ging een rilling door me heen...
Mark? ..die opdringerige date...
Zou dit met Rick te maken kunnen hebben
Moet ik dit melden bij de politie
Oh god...wat gaat er een boel door mijn hoofd..
Lief dagboek, ik zet de pc uit en neem een flinke borrel...
Tot snel
Lief Carmen
* Het Vp Dagboek is Fictief, en wordt geschreven door een aantal Vp schrijvers*




"...



E-mail blogpost