Bekijk RSS Feed

Recente Blog Berichten

Vertel over leuke, gekke of opzienbarende gebeurtenissen die jou overkomen zijn.

  1. Zij

    Zeg niet dat je van me houdt
    Je bent niet hier
    Zeg niet dat je me mist
    Waar ben je dan?
    Ik kan niet zonder je
    Maar met je net zo min
    6 weken later, is dit het begin?

    kom aan me
    houd van me
    kom bij me
    houd me vast

    19-02-16 om 15:15 door [ARG:5 UNDEFINED] geŁpdatet

    CategorieŽn
    Dagboek
  2. Kiezen voor jezelf, dat is niet egoÔstisch.

    Hierbij een hele persoonlijke blog met een bijzondere achterliggende boodschap. Ik hoop dat jullie de tijd willen nemen om mijn blog te lezen.

    9 jaar oud, een leeftijd waarop je een onbezorgd leventje hoort te leiden. Een leeftijd waarop je je al helemaal geen zorgen over jezelf hoort te maken. Helaas deed ik dit wel.
    In mijn ogen moest ik op alle vlakken perfect zijn. Zo werkte ik het hardste uit mijn klas en ging ik met iedereen om, om op deze manier door iedereen aardig gevonden te worden. Gelukkig? Echt niet!
    Aangezien ik zo streng voor mezelf was, leefde ik niet maar werd ik geleefd door mijn ziekte; ik ontwikkelde namelijk anorexia. Elke dag weer was het een chaos in mijn hoofd, alsof er een duiveltje tegen me schreeuwde. Ik werd zieker en zieker.
    Rond mijn 11e ontdekte ik het braken. De controle had ik al lang verloren. In mijn familie was het hebben van een laag gewicht erg belangrijk, mijn lage gewicht viel dus niet op.

    Mijn ouders hadden veel ruzie en gingen op mijn 13e uit elkaar. Mijn vader ging weg en ik kwam tussen de scheiding in te staan. Hierdoor ging het nog slechter met mij en ik verhuisde naar mijn opa en oma. In het begin bloeide ik helemaal op. De kleine & lieve dingen die ze deden maakten me vrolijk. Zo wensten ze me succes als ik naar school ging en zaten ze Ďs middags klaar met een kopje thee om te vragen hoe mijn dag was.
    Toch werd ik depressief. Alles was voor mij alleen nog maar zwart. Ik haatte mezelf en verwaarloosde mezelf. Ik deed mezelf pijn en braakte. Overigens heb ik dit half jaar dat ik bij mijn opa en oma woonde geleefd op een schaaltje yoghurt als ontbijt en een avondmaal.

    Na dit half jaar kreeg mijn vader een huisje. ĎíNu is alles opgelostíí, dat is wat ik dacht. Maar ik werd hier vernederd en verwaarloosd. Ik mocht het huis niet meer verlaten en raakte geÔsoleerd. Inmiddels was jeugdzorg ook al een tijd in beeld en sprak de kinderbescherming van mishandeling & verwaarlozing. In deze periode was ik zwaar depressief en had mijn anorexia ergere vormen aangenomen. Helaas nam jeugdzorg mij niet serieus. Ook vele zorgen van naasten (buren, school en ouders van vriendinnen) werden niet opgepakt.
    ĎíJe bent niets waard, je doet er voor niemand toe, je bent een dikke vette 0íí, dat is wat ik voelde. Ik wilde verdwijnen. 2 zelfmoordpogingen volgden en ik was medicijnen aan het sparen voor een 3e poging. Niemand wist hiervan, totdat ik in tranen uitbarstte toen de buurvrouw vroeg hoe het ging. Veel durfde ik haar niet te vertellen behalve dat alles moest stoppen. Eigenlijk wilde ik helemaal niet dood maar ik kon niet meer. Ze gaf me een knuffel en schrok, ze voelde dat ik ontzettend mager was en confronteerde mij daarmee. Ze sprak mijn vader en voogd maar niemand nam mijn problemen serieus want alles werd afgeschoven op Ďpubergedragí.

    Uiteindelijk kwam ik in een pleeggezin terecht en ging het allemaal erg snel. Mijn lichaam was helemaal op, ik kon letterlijk geen stap meer zetten. Ik werd ís avonds zelfs naar boven gedragen. Mijn pleegfamilie nam mij echter wel serieus en steunde me. Ik ben 2x opgenomen geweest in het ziekenhuis met een levensbedreigende situatie, maar oh wat ben ik nu blij dat ik toen niet opgegeven heb ťn dat mijn lichaam niet opgaf. Het was erg lastig en zwaar omdat mijn zelfhaat zo groot was. Uiteindelijk kon mijn pleegmoeder mijn zorgen niet meer aan en heb ik in 2 verschillende opvangcentra en bij mijn oma gewoond. Ik had het bij de 2e opvang erg naar mijn zin en ging in die tijd mee op een kamp voor meisjes met een eetstoornis. Hier leerde ik van mezelf te houden en hoorde ik dat ik precies goed was zoals ik ben. Hierdoor durfde ik uit de kast te komen en wat een opluchting was dat! Ik koos voor mezelf. Dit was de aller eerste keer dat ik dit deed.

    Vanuit de opvang ging ik naar een ander pleeggezin en het ging ...
    CategorieŽn
    Algemeen , Dagboek , Verhalen
  3. My daily thoughts and memories

    Hallo lieve lezers!

    Mijn eerste blog, dus kraak maar raak haha.
    Ik zit hier al een een poosje, maar merk dat ik meer wil doen, dus vandaar een blog. Maarja, waarover dan?
    En toen bedacht ik wat. Ik heb een psychische aandoening waarmee ik dagelijks worstel, dus waarom niet over dat?
    Een soort dagboekje of persoonlijk verhaal zeg maar.
    Nu eerst alle moed verzamelen en bedenken hoe ik ga beginnen. Oja en een beetje nachtrust, want dat is super-zeldzaam bij mij
    Weltrusten en tot morgen!

    Liefs,
    LittleMisses.
  4. Ouderwets treinen - Praten met een vreemdeling

    Wie regelmatig met de trein reist, is vast al opgevallen dat bijna iedereen oordopjes in heeft, op z'n laptop of tablet 'werkt', smartphone checkt of praat met een reisgenoot. Praten met onbekenden, dat zie je niet zo vaak meer. Dat doe ik zelf ook niet gauw, kan ik je zeggen.

    Vanmiddag zat ik in de trein. Het was maar een klein eindje, hooguit een kwartier. Tegenover me ging een vrouw zitten. Ze zag er interessant uit. Een heel eigen stijl, geen modieuze kleding, geen make-up en een rugzak in plaats van een handtas.

    Zo onopvallend mogelijk keek ik naar haar. Ze pakte een boek uit haar rugtas. Ik probeerde de titel te lezen en toen keek ze op. Oeps, niet zo staren, dacht ik bij mezelf.
    Gauw las ik weer een zogenaamd heel boeiend Facebookbericht op m'n telefoon.
    Ik betrapte mezelf erop dat ik haar toch weer volgde. Ze was zo anders. Ze haalde een theeglas uit haar tas en zette het op het tafeltje. Daarna kwam er een thermoskan tevoorschijn waar groen Pickwicklabeltje onder de dop vandaan kwam. En ze schonk zichzelf een kopje hete thee in.

    "Dat is handig", floepte ik eruit. Ze keek lachend op. "Ja h?? Ik drink thee veel liever uit een glas dan uit karton. Vroeger had je de restauratiewagens in de treinen, die mis ik nog wel eens", begon ze. "Dan rookte ik een sjekkie in de trein en een kop echte koffie en voordat je 't wist kwam je aan op je bestemming." Ik knikte. Wat een heerlijk mens.

    We raakten verwikkeld in een heel leuk gesprek. Zij kwam uit de stad en ging eens in de twee weken naar haar tante van 93. Deze tante woonde vroeger op een boerderij en heeft haar als kind kennis laten maken met het buitenleven. Het leven van kleren vies mogen maken, verstoppertje spelen in de hooiberg en je eigen groentetuin. Na haar middelbare school was ze in Groningen gaan studeren en gaan werken in de milieusector. Inmiddels woont ze al jaren in een caravan op het platteland en wil ze nooit meer naar de stad. Ze heeft geen smartphone en die wil ze ook niet. Ze leeft zo dicht mogelijk bij de natuur en zo biologisch mogelijk.

    Ze kent een kunstenaarsgezin in Ierland die leven zoals de mensen leefden in 1910. Ze dragen kleding uit die tijd, hebben hun huis in die stijl en bellen met een telefoon aan de muur waar je met je mond in een soort dopje moet praten. Hier gaat ze graag heen. Ik vertel haar dat mijn man en ik graag naar middeleeuwse festivals gaan. Dat mijn man vaak gaat struinen met onze zoon van 2 en dat zijn gevonden voorwerpen (takken, bladeren, schelpen, bloemen etc.) meegaan in een tasje en thuis in z'n schatkist gaan.

    Toen moest ik uitstappen. Ik stond op. Ze bedankte me voor het gezellige praatje. Ik bedankte haar ook en wenste haar nog een goede reis.

    Ik stapte de trein uit en voelde me zo gelukkig. Wat een bijzondere treinreis.
    En wat heerlijk om te beseffen dat de mooiste momenten onverwachts komen. En niets kosten.
    CategorieŽn
    Dagboek
  5. kom uit het hoge noorden

    goedemorgen allemaal ben greetje en kom uit het hoge noorden en sinds 2009won ik in Zuid-Limburg ben lekker prettig gestoord zo gek als een deur
    zoek vriendinnen waar ik mee kan mailen en hoop je ooit te zien
  6. Dag lieve jongen

    *verwijderd ivm niet meer actief op openbare forum*


    14-11-13 om 09:25 door [ARG:5 UNDEFINED] geŁpdatet

    CategorieŽn
    Dagboek
  7. Keuzes

    Mijn verhaal kwijt kunnen aan personen die ver buiten mijn priv? leven staan, voelt als een opluchting.
    Ik kan zeggen waar ik mee zit en waar ik moeilijk mee om kan gaan, en mensen die me totaal niet kennen zijn bereid hun mening erover te geven en me te willen helpen. Dat vind ik fijn.

    Ik denk de hele dag al na over de keuze die ik zal maken. Namelijk, ga ik verder met iemand die zijn energie er niet in steekt maar wel veel om me geeft of stop ik en kies ik voor mezelf en ben ik vervolgens weer alleen?
    Ik heb vandaag besloten, met behulp van mijn beste vriendin, om mij afzijdig op te stellen. Ik ga het van zijn kant laten komen, mocht ik iemand anders tegen komen in de tussentijd, dan heeft hij dat alleen aan zichzelf te danken. Mijn beste vriendin adviseerde overigens ermee te stoppen maar ik vond dit wel een mooie tussenweg. Hij krijgt de tijd die hij wil en ik voel me niet meer rot om iedere keer 'nee' te horen.

    Ik weet wat sommige mensen zullen denken: "Jeetje,wat is die eigenwijs". Maar het is niet eigenwijs bedoeld, ik merk alleen aan mezelf dat ik graag iemand om me heen heb die om me geeft, die 's nachts bij me komt liggen en zijn arm om me heen slaat. De laatste zes jaren waren alles behalve makkelijk voor me. Ik heb dingen meegemaakt die je een ander niet zou toewensen en daar komt ook mijn niet-alleen-willen-zijn vandaan, net als eigenlijk zoveel andere dingen waar ik bang/last van heb.

    Mijn keuze is dus gevallen op het afzijdig houden van hem. Ondertussen zal ik mezelf ook wat meer open stellen voor anderen, wat totaal niet makkelijk voor mij is. Nu rest mij nog het feit hoe ik dat ga doen, als ik namelijk afstandelijk doe, dan doe ik dat onbewust boos. Dus nog even uitvogelen hoe ik dit precies ga doen, en dan hoop ik dat alles op z'n pootjes terecht gaat komen.


    CategorieŽn
    Dagboek
  8. Online Daten

    In deze tijd wordt alles tegenwoordig elektronisch gedaan; boodschappen doen, kleding kopen, bankieren, spelletjes, chatten en waarom dus ook niet daten?

    Sommigen zullen met online daten denken aan het ideale jachtgebied voor potentiele seriemoordenaars en weer anderen zullen denken aan een mannen catalogus, waarbij men net zo makkelijk mannen uitzoekt als kleding stukken.

    Er zijn voordelen en nadelen met online daten en laat ik beginnen met het voornaamste voordeel. Het is nogal moeilijk om mannen te ontmoeten, vooral als je druk bent met je baan en verder nogal wordt opgeslokt door wat men noemt; het leven. Je kunt naar een kroeg gaan, een strakke jurk aan trekken en een paar keer knipperen met je ogen, maar komen daar echt het soort mannen op af die je mee zou nemen naar familie picknicks? Daarbij komt ook nog dat mannen tegenwoordig schijnbaar geen zin meer in de jacht hebben. Al zou je een mooie vrouw voor hun neus pleuren, dan nog zouden ze zeggen: ?Sorry, je blokkeert de televisie.? Misschien zijn we zo ge?volueerd dat de jacht overbodig is geworden. Het is immers een wereld van fastfood, internet en digitale televisie. Alles moet snel, makkelijk en binnen bereik zijn. Je hoeft tegenwoordig nergens meer voor de deur uit gaan, waarom dus wel voor een vrouw? En hier bij ligt dus ook het voordeel voor de mannen, met internet daten heb je alle vrouwen binnen het bereik van een muis klik. En hetzelfde geldt voor ons. Je hebt geen gedoe met enge mannen die op je af komen en zo slecht flirten als een opgedroogde spons. En je komt gelijk te weten of hij een kinderwens heeft zonder dat je het zo onopvallend mogelijk in een gesprek hoeft te verwerken.

    Het nadeel is wel dat het allemaal een beetje geforceerd is, want je krijg vragen zoals; ?Wat zoek je in een man?? En dat zou je in een gewoon gesprek niet vragen aan iemand waar je ge?nteresseerd in bent. Het ligt er dus allemaal wat dikker bovenop. Ook kun je soms aan foto?s niet helemaal goed zien of iemand leuk is, vooral als ze maar ??n foto hebben of een hele slechte. En ook al is de look niet alles, het telt wel zwaar mee. Vooral met eerste indrukken.

    Maar als je iemand dus wel leuk vindt, is het handig om gauw met diegene afspreken want dan heb je genoeg om over te praten, omdat je elkaars levensverhalen nog niet via de mail hebt gevraagd. Het is ook handig om iets leuks te doen, zoals bowlen of minigolf. Dan ben je afgeleid, heb je al iets om over te praten en het belangrijkste; je hebt lol. Ze zeggen dat de eerste date is om iemand te leren kennen, maar binnen de eerste minuten dat je iemand ziet weet je al of het iets is. Het beter leren kennen komt met de dates daarna, de eerste is gewoon om het ijs te breken en iets leuks te doen. Geniet ervan. En als je in de eerste minuut al weet dat het niets is, kan het voelen alsof je een paar uur van je leven door de wc hebt gespoeld. Maar je kan nog steeds lol hebben en ook al heb je er dan niet de toekomstige vader van je kinderen gevonden, je kan op Facebook zetten dat je een date hebt gehad en zo de illusie kweken dat je toch nog iets van een liefdesleven hebt. Dus, laat me met rust, mam! Ik ben al aan het online daten!
  9. Liefde in Vriendschap

    Liefde. Men zegt dat dit het allerbelangrijkste is in het leven. Of het nou de liefde tussen geliefdes, familie, vrienden, buren of tussen jou en de afstandsbediening is. Maar mensen en liefde in ??n kamer kan weleens voor probleem zorgen want mensen kunnen behoorlijk stom zijn. Ik weet niet of het je ooit opgevallen is, maar mensen hebben vaak de neiging om ego?stisch te zijn en als je zo iemand bent als ik, die veel waarde hecht aan vriendschappen dan is dat nogal vervelend. Er zijn mensen die niet echt behoefte hebben aan een waardevolle relatie met een ander en met zo?n ego?stische vriend gewoon zijn schouders ophaalt en klaagt bij iemand anders, terwijl ik meteen zou wijzen naar het mes in mijn rug en vriendelijk zou verzoeken of die persoon hem wel niet wilt weghalen.

    Ik weet van mezelf dat ik een trouwe vriendin ben, ik veroordeel mijn vrienden niet, kom voor ze op en zou voor ze door het vuur gaan. Moet je me bellen in het midden van de nacht omdat je een eekhoorn hebt gezien (terwijl je daar doodsbang voor bent en nu met een keukenmes onder je kussen moet liggen)? Geen probleem. Wil je dat ik een lelijke kostuum aantrek met carnaval zodat we matchen? Geen probleem. Wil je dat ik je ex in elkaar sla omdat hij vreemd was gegaan? Geen probleem. Wil je mijn laatste favoriete chocolaatje? Nee, nou ga je toch echt te ver.
    En als ik dan een keer halfdood in een steegje lig, dan is er niemand thuis. Ok?, dat is een overdrijving, maar je snapt wat ik bedoel.
    Het lijkt wel alsof er een soort type mens afkomt op aardige mensen die kunnen ruiken dat ze lekker misbruik van je kunnen maken. Betekent dat, dat ik opeens minder aardig moet gaan worden om mezelf te beschermen? Nee, ik moet niet veranderen. Dat moeten zij. Ik behoud voorlopig nog mijn onschuld door te geloven in de mens, maar ik doe het wel met een gezonde dosis voorzichtigheid en misschien een beetje extra haar op mijn tanden. Gelukkig heb ik er de goede tanden voor.

    Nou heb ik het geluk dat ik een goede vriendin heb en daarbij moet ik zeggen dat communicatie toch wel het belangrijkste is. Zolang je alles met iemand kan uitpraten, is het goed, want als je dan over iets struikelt weet je dat je met die ander ervoor kan zorgen dat je het obstakel wegwerkt. Het voordeel van te veel teleurstelling is wel dat je al gauw de ?stomme? mensen herkend en ze zal ontwijken alsof ze een besmettelijke ziekte hebben. Zo houdt je alleen maar ruimte voor de juiste mensen. Neem alleen maar genoegen met het beste, want dat verdien je.
  10. De Single Vrouw: Exen

    Exen
    Single zijn en dan een ex tegenkomen. Dat is altijd leuk. Vooral als je net zo?n dag hebt waarbij je die ochtend wel vond dat je even snel naar de winkel kon in je huispak, met je ongekamde haar in een knotje. Met horror kijk je dan toe hoe hij in slow-motion jouw richting opkomt, terwijl je paniekerig om je heen kijkt waar je je kan verstoppen. Duiken in de bak met groenten is geen optie. Een watermeloen voor je hoofd houden ook niet. Doen alsof je flauw valt? Nee, dat trekt alleen maar aandacht. Achter die stevige mevrouw daar gaan staan? Nee, die kijkt een beetje gemeen en zal het vast niet waarderen, ondanks de levensbedreigende situatie.

    En ja, natuurlijk is hij ondertussen al bij je aangekomen, net toen je kruipend over de vloer wou ontsnappen. En natuurlijk ziet hij je en neemt hij die gemakkelijke houding aan waaruit blijkt dat hij wel zin in een praatje heeft. Jij krijgt ondertussen alweer flashbacks naar jullie break-up en hoe jij al die stomme liefdesliedjes huilend beluisterde toen hij je harteloos had gedumpt. Je moet aanhoren hoe hij een leuke baan heeft, eindelijk een auto kon betalen, een appartement heeft en gelijk gooit hij ook een vriendin in de mix. Waarom ook niet? Nu voel jij de dringende vraag ook al aankomen en bedenkt even om een astma aanval te simuleren, maar bedenkt dat hij weet dat jij dat niet hebt. Misschien een hart aanval? Nee, daar ben je nog te jong voor. Doen alsof je gaat bevallen? Nee, zo dik maakt dat huispak je nou ook weer niet.

    En daar komt het : ?Heb je al een vriend?? Maakt je trots nou dat je gaat liegen of zeg je gewoon eerlijk dat je elk weekend een bink verslind? Oh nee, wacht, dat is ook niet waar. Dan maar zeggen dat je gewoon geniet van je single bestaan en met geduld wacht op de prins op het witte paard, maar nee dan zal hij vast denken dat je alleen maar huilend soap series zit te kijken en ijs eet terwijl je wacht tot je een keer wordt uitgevraagd.
    Maar dan gaat zijn telefoon en kan je wel zuchten van opluchting. Het is zijn vriendin die wil dat hij nog wat extra dingen meeneemt. Je weet niet wat er aan de hand is, maar voordat je het weet hebben ze ruzie en schreeuwt hij in de telefoon. Langzaam zet je een paar stappen opzij en verdwijnt dan uit zijn zicht. Je holt de winkel door en realiseert je opeens hoe gauw hij altijd uit zijn slof schoot. Hmm, single zijn is zo slecht nog niet. Vooral als je dan ook nog eens de kassa neemt met die leuke jongen die altijd met je flirt.

    Toch, als je weer een ex tegenkomt ga je de volgende keer gewoon achter de stevige vrouw staan!
Pagina 1 van de 2 12 LaatsteLaatste