Bekijk RSS Feed

Recente Blog Berichten

  1. Heb je smalle heupen? En wil je die breder doen lijken?

    Rare vraag? Nee hoor. Vorige keer heb ik verteld hoe je brede heupen minder breed laat lijken. En toen kwam de reactie: wat moet ik dan met smalle heupen?
    Dus ga ik jullie dat deze keer vertellen.

    Smalle heupen zijn meestal geen probleem als je ook smalle schouders hebt. Want dan zijn die twee zaken in balans, en dat is mooi. Maar er zijn vrouwen bij wie de schouders breder zijn dan de heupen; die kunnen er heel atletisch uitzien. Dat is prima in de sportschool, maar op een feestje mag het wel wat minder.
    Dus voor die vrouwen ga ik nu vertellen hoe ze de heupen optisch kunnen verbreden en de schouders optisch kunnen versmallen. De tips zijn niet zo geschikt voor vrouwen die hele smalle heupen combineren met een forse taille. Zo’n figuur vereist een andere aanpak.

    Zoals ik al zei, kun je smalle heupen minder laten opvallen door de schouders te versmallen. En dat kun je op verschillende manieren doen. Bij voorbeeld met de halslijn. Door te kiezen voor een V-hals of U-vormige hals, onderbreek je de horizontale schouderlijn.



    Belangrijk is ook dat de stof op je bovenlichaam soepel langs je lijf valt. Dikke stijve stoffen geven volume en dat wil je daar niet. Laat je taille zien! Draag getailleerde tops en jasjes die op de heupen uitlopen zodat je een zandlopermodel krijgt. Kies bv een mooi getailleerd jasje met 1 knoop; dan gaat daar de aandacht naar toe.


    Je kunt beter geen boothals dragen, geen spaghettibandjes en geen verlaagde schouderlijn. Zorg dat de mouwinzet precies op de schouder zit. Voorkom brede revers, kopmouwen, epauletten: alles wat je schouders breder maakt. Goed zijn verticale of diagonale lijnen.
    Je heupen kun je breder laten lijken door wijdere rokken te dragen: met plooien of in ieder geval gerend . Een zakklepje op de heup heeft ook het gewenste effect!



    Voor broeken geldt hetzelfde: kies voor wijdere broeken. Bv een bandplooibroek, van lekker dikke stof zodat die staat als een huis. Kies in ieder geval voor rechte broeken, geen skinny’s, met breed makende details op de heup zoals zakken.





    Als dat ook niks voor je is, kun je ervoor kiezen om broeken of rokken met een dessin te dragen, of in een opvallende kleur. Doordat het oog daarheen trekt, lijken je heupen breder. Deze jurk heeft een tulp-rok čn een print: top voor smalle heupen!



    Categorieën
    Niet-Gecategoriseerd
  2. geluksmomentje 12

    "Er zit een ladder in je panty", zegt een vriendin die even is komen aanwippen voor een kopje koffie. "Waar?" zeg ik. "Aan de achterkant ", zegt ze. Ik kijk haar vragend aan: "niks gezien". "Links"zegt ze. Ik kijk. "Andere linkerkant", zegt ze behulpzaam. Daar word ik altijd wat minder gelukkig van. Hoelang weten mensen zo ondertussen niet dat ik niet weet wat links en wat rechts is? Maar goed, ik kijk andere linkerkant en zie een miniem laddertje. "Die panty heeft zijn beste tijd gehad"zegt mijn vriendin. Het is een hele fijne panty, zwart met een ribbeltje. Ik zwijg. Ik geef haar koffie....
    Die avond, vriendin is al weer uren weg, kom ik bij manlief staan die achter de pc zit. De opdracht voor de familie-sinterklaas is: schrijf een anekdote over sinterklaas vieren in deze familie en lever daar een foto bij in.
    Manlief zit druk te typen. Als foto heeft hij een foto uitgezocht waarbij ik op de knie van Zwarte Piet zit. Op mijn knie, zit zoonlief, op dat moment een half jaar oud. Schattige foto, eerlijk waar. Dan kijk ik nog eens goed, en nog een keer.
    Die panty, die ik daar op de foto aanheb, zeg ik. Heb ik nu ook aan. "Kan niet", zegt manlief zonder op te kijken. "Kijk", eis ik. Hij kijkt. "Heb je er daar niet een heleboel van", zegt hij. "Nee, zeg ik, dar ribbeltje was best uniek"
    "Nou ", zegt manlief kijkend naar de panty "dan heeft die zijn geld wel opgebracht"
    "Maar zijn beste tijd, heeft ie gehad" antwoord ik
    Categorieën
    Niet-Gecategoriseerd
  3. Logica?

    Mijn jongste van 15 maakt een paar vergelijkingen waarom zij denkt dat ze geen familie is van Mijn oudste van 25 en mij...(ze is toch echt van mij)

    -Ik heb dikke wenkies (lees wenkbrauwen)... jullie niet...
    -Ik heb blauwe ogen...jullie bruin
    -Ik heb blond haar...jullie bruin
    -Ik slaap lang uit...jullie zijn vroeg wakker

    Deze 4 kan ik nog redelijk ontzenuwen voor haar...zo epileren Mijn oudste en ik de "wenkies".... de ogen en haarkleur is nu eenmaal genetisch bepaald en de biologische klok van Mijn oudste en mij staan op vroeg opstaan voor werk...dus ja ook in het weekend...en jij bent nu eenmaal een "luie" puber 😜

    Maar de laatste vergelijking vind ik nog de mooiste...

    -Ik ben blank en jullie zijn DONKER WIT....

    Donker wit EEhhhh ik denk dat de dame bedoeld : GETINT !!!

    Moet er dan toch 1 rectificeren...Mijn oudste en ik hebben bruin haar en Mini-me is misschien wel blonT 😜😜😜

    29-11-15 om 22:11 door [ARG:5 UNDEFINED] geüpdatet

    Categorieën
    Niet-Gecategoriseerd
  4. Leren om van jezelf te houden.

    Leren om van jezelf te houden. Dit is zoooooo belangrijk dames. Wij vrouwen hebben nog wel eens de neiging omonszelf aan de kant te zetten voor anderen. En dat is echt heeeel erg fout. Eris mij van jongs af aan aangepraat dat ik niets voorstelde, dom was, niets konen dat het nooit iets zou worden. Hier heb ik 40 jaar in geloofd. Ik heb mezelf in het verleden altijd onderlaten sneeuwen door anderen. Heb 3 waardeloze lange relaties achter de rugwaarin in gekleineerd en vernederd ben geweest. Alle drie hielden ze er anderevrouwen op na. En hebben voor niets anders dan stress en spanning in mijn levengezorgd. Maar ik was bang alleen achter te blijven. Ik heb de opvoeding vanmijn zoon zelf gedaan. En het is een schat van een jongen. ( 16 ) Hij isstapelgek met zijn moeder, en geeft me alle warmte van de wereld. Elke dag alsik hem zie fleurt mijn wereld op. Mijn zonnetje, mijn allesje. De enige in dehele wereld die voor altijd in mijn hart zit. En vandaag de dag heb ik iedereenlaten zien dat ze het fout hadden. Ik heb in een maand tijd een eigen bedrijfop poten gezet. Toen dat niets werd ben ik teruggegaan naar school en hebbinnen 8 mnd ipv 12 mijn diploma helpende zorg en welzijn behaald. Ik ben een knokker en laat mij door niemandvertellen wat ik wel of niet kan. Of wie ik wel of niet ben. Als je problemenhebt met mij dan blijf je toch gewoon uit de buurt? Zo denk ik er nu over.Ik redt me wel. Daar heb ik niemand voor nodig behalve mezelf. Ik zal altijdklaar blijven staan voor mensen. Daar verander ik niet in. Ik ben nou eenmaalzoals ze zeggen een wereld verbeteraar. Ik zal altijd mijn armen open houdenvoor anderen en helpen waar ik kan. Maar nooit en te nimmer zal iemand meermisbruik maken van mijn goedheid. Die tijd is geweest. Vanaf nu geloof ikalleen nog in mezelf en mijn eigen kunnen. Omarm wie je bent, heb lief wie jebent. We maken allemaal fouten. Maar het belangrijkste is dat jij jezelf kanvergeven voor de fouten die je hebt gemaakt. Leer ervan en zorg dat je het inde toekomst beter doet. Niets of niemandkan jou weerhouden van je dromen en verlangens. Als je maar hard genoeg knoktkom je er wel. Met die instelling zal er een compleet nieuwe wereld voor jeopengaan. Echt geloof mij….. LEER VAN JEZELF TE HOUDEN.

    Categorieën
    Algemeen
  5. geluksmomentje 11

    Zaterdag ga ik op pad naar een vriendin, die maar 2 uur met de trein verderop woont. Hoe ik het in mijn hoofd haal om o zaterdag een uur vroeger te vertrekken om in Utrecht nog even "gezellig" te gaan winkelen is me een raadsel.
    In de eerste plaats: ik hou niet van winkelen, in de tweede plaats: het is druk in Utrecht en ik haat drukte!, In de derde plaats ik heb mijn lappie bij me, die is zwaar en onhandig en dat winkelt ook niet fijn en in de vierde en laatste plaats: ik heb dat rokje al lang zien hangen bij de Hema/ Goed het gezellig winkelen mislukt totaal, maar bij de Hema vind ik wel HET rokje. Een kwartier voor mijn aansluiting vertrekt, kom ik het perron op. Ook vol. Een man van mijn leeftijd die druk bezig is op zijn laptop, tilt zijn tas van de bank en gebaart me dat ik kan gaan zitten. "Dat is aardig van u", zeg ik.
    "Mevrouw," antwoord de heer ( hij is een heer, hij heeft een hoed op)"uw achterwerk is belangrijker dan mijn tas"Een moment weet ik niet wat ik moet zeggen. "U heeft helemaal gelijk", zeg ik dan: "het is een fijn achterwerk, ik zit er al 60 jaar heel prima op". Zonder van zijn laptop op te kijken knikt de heer "U heeft het volkomen begrepen"
    Categorieën
    Niet-Gecategoriseerd
  6. Wat nu?!

    Iedereen komt een keer in dezelfde situatie terecht al waar in ik nu zit denk ik.. oke hoop ik stiekem, want dan is het "normaal".

    Een relatie waar in ik gelukkig ben, situatie is samenwonend en dat gaat perfect, ruzies?! Nee, verschillen van mening waarin we heel fel kunnen zijn over wat wij vinden, maar ook respect hebben voor de mening van een ander (al kan dat soms 24u duren voor dat dat geuit wordt). Vreemdgaan? Hell no! Moet er niet aan denken om mijn vent dat aan te doen.. ik weet namelijk hoe het voelt. Kijken mag altijd en is heerlijk, als je daar maar de grens trekt.
    Kortom, ik heb niks te klagen maar mag elke dag met een lach op het gezicht wakker worden.

    En toch.. heb ik de grens die ik zojuist trok bij kijken overschreden.
    Voor mijn gevoel dan en ik weet eigenlijk wel zeker dat mijn vent er net zo over denkt.

    In alle jaren dat we samen zijn heb ik mooie mannen kunnen waarderen en mijn vent heeft mooie vrouwen kunnen waarderen. Beide zijn we aantrekkelijke personen, maar we zijn niet de knapste mensen op de aardbol dus waarom zouden we niet naar knappe mensen mogen kijken?! Dit vinden we leuk, doen we samen en is nog nooit een issue geweest en we snappen de issue bij andere stellen dan ook nooit.
    Oftewel.. IDEAAL! Wij zijn de moeilijkste niet..

    Tot er voor een maand of 2 terug opeens een "ghost from the past" voor mijn neus stond. Een gevalletje "unfinished business"
    Dit was gaande net voor mijn huidige vent, liep nog een klein beetje in mijn nieuwe relatie over en is toen opgehouden. Hij was namelijk een verboden vrucht (lees: relatie) en nu 3 jaar later ben ik de verboden vrucht. Je raadt het al, immens interessant!

    Die bewuste avond zagen we mekaar slecht een halfuur, maar het was leuk/gezellig/veel gelachen.. je kent het wel! Als je hoopt dat het een kneus is geworden en/of gesprekken bagger zijn is het juist leuk. En hoe kon het ook anders?! Whatsapp gesprekken begonnen.
    Tot de dag van vandaag zijn deze gesprekken niet gestopt. Het is ook actief gaande op snapchat (hartstikke kuis overigens) en zelfs tot bellen heel sporadisch.
    Het was allemaal onschuldig, tripjes "down memory lane", hoe is het nu dingen etc.. en dat is omgeslagen in gesprekken als: wat nou als? hoe was het toen? hoe zou het nu zijn? Zo ver uit de hand lopend dat we beide hitsig aan de andere kant van het land lagen.
    Nu is het foute boel, want ik weet dat ik hem absoluut niet tegen mag komen omdat ik dan niet voor mezelf insta. Hij gaat dan sowieso een move maken en afhankelijk van plaats, tijd, aanwezigen en alcoholpromillage weet ik nog niet of de connectie tussen "body and mind" dan wel heel goed werkt.

    Tijd om zaken op orde te stellen:

    1. Minimaliseer het contact, zodat het niet opvalt maar gewoon gebeurd net als een paar jaar geleden.
    2. Houd deze informatie voor jezelf en schakel de gedachten hieraan uit (praten in mijn slaap, gaat nooit goed)
    3. Maak je niet te druk om het "waarom?", je verstand werkt op tijd mee. Niks schadelijks is er gebeurd.

    Super goede voornemens toch?!
    Stand van zaken:

    1. Contact leeft nog, maar ik neem geen initiatief.
    2. In mijn gedachten is het nog niet helemaal uitgeschakeld, schuldgevoel speelt hier een grote rol in maar "wat nou als .." wekt mijn nieuwsgierigheid.
    3. Ik moet mezelf niet zien als een slecht persoon omdat ik weet hoe vreemdgaan werkt (vorige relaties). Er niet van uitgaan dat ik een aard van het beestje heb wat naar buiten wil komen. Ik moet vooral lekker normaal doen en met niet druk maken. Lukt tot nu toe nog niet

    HELLUP!
    Ik ben altijd een tikkeltje ondeugend geweest en trouw blijven is me voor het eerst moeiteloos gelukt, gebeurd gewoon! Wil mijn ondeugendheid eruit?! Ben ik wel monogaam in elkaar gezet?! Hoe
    ...
  7. Geluksmomentje 10

    Omdat die hond oud wordt, en een beetje suf, besluit ik even wat andere paden in te slaan, zodat hij een beetje op moet letten. Anders sjokt hij maar zo dom achter me aan.
    En zo dwaal ik door de slopen en stegen van Alphen. Alweer op de terug weg kom ik een bekende tegen. Een bekende, nou ja, dat wil zeggen, haar iets te dikke Golden Retriever heet Boris....Dat weet ik dan wel weer. Ze staat haar voortuin te snoeien ( zo kom ik er ook achter waar mijn mede hondenbezitters wonen) naast haar ligt een prachtige tak roze Hortensia. “Die is voor de vaas”, roep ik jolig en ongevraagd. “Nee”, zegt ze verhit “alles gaat weg” Ik kijk haar aan, zij kijkt mij aan. “Neem jij ze maar mee”, zegt ze. “Je maakt mijn dag” zeg ik naar waarheid. “”Dat is mooi” vindt ze.
    Ik kijk haar aan, zij kijkt mij aan, we lachen allebei. En dan loop ik door, met een grote tak prachtige roze Hortensia.
    Categorieën
    Niet-Gecategoriseerd
  8. Kiezen voor jezelf, dat is niet egoďstisch.

    Hierbij een hele persoonlijke blog met een bijzondere achterliggende boodschap. Ik hoop dat jullie de tijd willen nemen om mijn blog te lezen.

    9 jaar oud, een leeftijd waarop je een onbezorgd leventje hoort te leiden. Een leeftijd waarop je je al helemaal geen zorgen over jezelf hoort te maken. Helaas deed ik dit wel.
    In mijn ogen moest ik op alle vlakken perfect zijn. Zo werkte ik het hardste uit mijn klas en ging ik met iedereen om, om op deze manier door iedereen aardig gevonden te worden. Gelukkig? Echt niet!
    Aangezien ik zo streng voor mezelf was, leefde ik niet maar werd ik geleefd door mijn ziekte; ik ontwikkelde namelijk anorexia. Elke dag weer was het een chaos in mijn hoofd, alsof er een duiveltje tegen me schreeuwde. Ik werd zieker en zieker.
    Rond mijn 11e ontdekte ik het braken. De controle had ik al lang verloren. In mijn familie was het hebben van een laag gewicht erg belangrijk, mijn lage gewicht viel dus niet op.

    Mijn ouders hadden veel ruzie en gingen op mijn 13e uit elkaar. Mijn vader ging weg en ik kwam tussen de scheiding in te staan. Hierdoor ging het nog slechter met mij en ik verhuisde naar mijn opa en oma. In het begin bloeide ik helemaal op. De kleine & lieve dingen die ze deden maakten me vrolijk. Zo wensten ze me succes als ik naar school ging en zaten ze ‘s middags klaar met een kopje thee om te vragen hoe mijn dag was.
    Toch werd ik depressief. Alles was voor mij alleen nog maar zwart. Ik haatte mezelf en verwaarloosde mezelf. Ik deed mezelf pijn en braakte. Overigens heb ik dit half jaar dat ik bij mijn opa en oma woonde geleefd op een schaaltje yoghurt als ontbijt en een avondmaal.

    Na dit half jaar kreeg mijn vader een huisje. ‘’Nu is alles opgelost’’, dat is wat ik dacht. Maar ik werd hier vernederd en verwaarloosd. Ik mocht het huis niet meer verlaten en raakte geďsoleerd. Inmiddels was jeugdzorg ook al een tijd in beeld en sprak de kinderbescherming van mishandeling & verwaarlozing. In deze periode was ik zwaar depressief en had mijn anorexia ergere vormen aangenomen. Helaas nam jeugdzorg mij niet serieus. Ook vele zorgen van naasten (buren, school en ouders van vriendinnen) werden niet opgepakt.
    ‘’Je bent niets waard, je doet er voor niemand toe, je bent een dikke vette 0’’, dat is wat ik voelde. Ik wilde verdwijnen. 2 zelfmoordpogingen volgden en ik was medicijnen aan het sparen voor een 3e poging. Niemand wist hiervan, totdat ik in tranen uitbarstte toen de buurvrouw vroeg hoe het ging. Veel durfde ik haar niet te vertellen behalve dat alles moest stoppen. Eigenlijk wilde ik helemaal niet dood maar ik kon niet meer. Ze gaf me een knuffel en schrok, ze voelde dat ik ontzettend mager was en confronteerde mij daarmee. Ze sprak mijn vader en voogd maar niemand nam mijn problemen serieus want alles werd afgeschoven op ‘pubergedrag’.

    Uiteindelijk kwam ik in een pleeggezin terecht en ging het allemaal erg snel. Mijn lichaam was helemaal op, ik kon letterlijk geen stap meer zetten. Ik werd ’s avonds zelfs naar boven gedragen. Mijn pleegfamilie nam mij echter wel serieus en steunde me. Ik ben 2x opgenomen geweest in het ziekenhuis met een levensbedreigende situatie, maar oh wat ben ik nu blij dat ik toen niet opgegeven heb én dat mijn lichaam niet opgaf. Het was erg lastig en zwaar omdat mijn zelfhaat zo groot was. Uiteindelijk kon mijn pleegmoeder mijn zorgen niet meer aan en heb ik in 2 verschillende opvangcentra en bij mijn oma gewoond. Ik had het bij de 2e opvang erg naar mijn zin en ging in die tijd mee op een kamp voor meisjes met een eetstoornis. Hier leerde ik van mezelf te houden en hoorde ik dat ik precies goed was zoals ik ben. Hierdoor durfde ik uit de kast te komen en wat een opluchting was dat! Ik koos voor mezelf. Dit was de aller eerste keer dat ik dit deed.

    Vanuit de opvang ging ik naar een ander pleeggezin en het ging ...
    Categorieën
    Algemeen , Dagboek , Verhalen
  9. Wie maakt het verschil?

    Hi Allemaal,*

    Ik heb een blog en hoop dat jullie de tijd willen nemen om een kijkje te nemen
    Het gaat over gelijke rechten vader/moeder. Het word tijd dat de ogen geopend worden het is toch belachelijk dat moeders maar alles kunnen maken? Een goede moeder denkt aan het belang van het kind en een kind heeft een vader en een moeder nodig! Waarom heeft een moeder meer rechten dan een vader? Waarom moet een vader na erkenning apart nog gezamenlijk gezag aanvragen met toestemming van moeder? Het word tijd dat vaders bij erkenning ook automatisch het gezag moeten krijgen ipv via de rechter met advocaten omdat moeder weigert!

    Ik ben een vrouw en ik geloof in gelijkheid er zullen vast meer vrouwen zijn die er zo over denken dus ik roep alle moeders van vaders op om te reageren op deze blog want wij kunnen het verschil maken!
    Help ook de vaders in deze strijd en laat jullie zonen zien dat gelijkheid echt bestaat voor man en vrouw!

    17-08-15 om 08:07 door [ARG:5 UNDEFINED] geüpdatet

    Categorieën
    Niet-Gecategoriseerd
  10. Over een andere boeg.

    Allereerst.. ik had eigenlijk verwacht dat ik via mijn mail berichten zou krijgen als men reageerde op mijn blog. Dat was niet het geval. Ik dacht ook al: “huh, saaie boel” maar dat was onterecht. Dus zal ik dagelijks inloggen om te kijken wat de stand is, haha. Of misschien kun je dat wel ergens aanzetten, die notificaties.

    Over een andere boeg. Dat wil zeggen.. ik ben een beetje klaar met al dat ongezonde voedsel wat men, en ik ook tot zich neemt. Ik ben al een tijdje bezig met goed op te letten wat ik eet. Nou ja goed.. zo veel mogelijk. Natuurlijk eet ik dingen die niet goed voor me zijn maar ik probeer dat wel te beperken. Toen ik eenmaal helemaal “rookvrij” was ben ik begonnen met lijnen en sporten. Ik was enorm aangekomen omdat het me even niet interesseerde. Stoppen met roken was prioriteit nummer één. Dat ging op zich best goed. Ben al met al 12 kilo afgevallen en ik was/ ben tevreden. Alleen dat buikje, dat wil gewoon niet verdwijnen. Dan lees je: “dat hoort bij je leeftijd en is moeilijk vanaf te komen”. Jaja, dat zal wel maar ik stoor me er aan. Daarbij zit het me ook in de weg. Het voelt onprettig en dat bedoel ik letterlijk. Dus even wat research gedaan en ben ik tot de conclusie gekomen dat het misschien wel een kwestie is van verkeerde voeding. Misschien, ik weet het niet maar het is het proberen waard. Mijn buikje is namelijk niet vet en kwabberig maar bol en stevig.

    Dus… langzaam maar zeker stoppen/ minderen met zuivelproducten. Kan best dat ik daar een opgeblazen buikje van krijg. En ja… ik heb ook last van winderigheid maar ik denk niet dat ik lactose intolerant ben. Misschien wel gevoelig. Ik heb nu sojamelk gekocht voor mijn ontbijtjes zoals overnight oat. Als mijn bak Griekse yoghurt op is (ja, ik ben niet van het weggooien) zal ik yoghurt op basis van soja kopen. Hoop dat het smaakt want ik ben dol op Griekse of Turkse yoghurt.

    Proberen tarwe te laten staan. Ik eet al een tijdje niet veel brood meer. Nou ben ik wel dol op bakken dus binnenkort zal ik eens cupcakes bakken van amandelmeel.

    En verder gewoon gezond blijven eten zoals ik al doe. Meestal. Tja soms kom ik er niet onderuit hoor en dat is ook niet heel erg. Ik zal niet gelijk doos gaan neem ik aan. Vanavond al meteen. Pizza, en nog uit de diepvries ook. Niet echt gezond… maar wel lekker makkelijk!!
    Categorieën
    Niet-Gecategoriseerd
Pagina 1 van de 26 12311 ... LaatsteLaatste