Een gastcolumn van Stephanieruitenbeek
In een gewoon rijtjes huis staat een prachtige kerstboom met de allermooiste kerstballen erin. Voor het raam staan kaarsen en het licht is gedimd. Er zijn meerdere mensen aanwezig en ze lijken het ontzettend gezellig te hebben. Er worden cadeaus uitgedeeld, iedereen lacht en heeft een glas wijn in zijn of haar hand. Wat zijn ze gelukkig! Je staat er naar te kijken en voelt de warmte en loopt verder met een grote glimlach op je gezicht. Wat is kerst toch een heerlijke tijd, iedereen is zo gelukkig! Of is dit schijn? Want wat jij niet weet is dat achter de glimlach van de gastvrouw veel verdriet zit. Kerst is sinds het moment dat ze verlaten is door haar man nooit meer hetzelfde. Hij heeft haar ontzettend veel pijn gedaan, haar heel klein gemaakt, in de steek gelaten en aan haar lot over gelaten. Kerst herinnert haar aan het geluk wat ze toen met haar man en kinderen had en dat krijgt ze nooit meer terug. Hij heeft haar dat ontnomen. Ze ziet haar kinderen genieten van de kerstavond, maar weet dat ook zij het moeilijk vinden dat hun vader er niet bij is. Want haar oudste dochter heeft al 8 weken niets van haar vader gehoord! Dan kijkt ze naar haar nieuwe vriend. Hij ziet er mooi uit en ze is heel blij dat hij er bij is. Hij slaat een arm om haar heen en geeft haar een zoen. Ze voelt zijn liefde en weet dat ze ooit weer helemaal van kerst kan genieten! Ooit...! En zo zijn er heel wat families die zich door de kerstdagen heen moeten slaan. Wordt het aan ons opgelegd om met kerst gelukkig en gezellig te zijn? Wordt het ons via de media opgedragen om ons huis te versieren en je familie uit te nodigen? Horen we er anders niet meer bij? Kerst zou wat minder commercieel moeten zijn, zodat ieder op zijn eigen manier de kerst kan vieren en niet gelukkig hoeft te zijn voor anderen. Want wat als iemand die buiten staat, kan zien dat je geen kerst viert?
Advertentie
Nieuwste topics
Onderwerpen
Alle categorieën
Nu online
Melding