‘Nee, echt nooit! Dat is zoiets ontzettends ongeëmancipeerd. No way, uh-uh, never nooit. Waarom zou je dat in godsnaam doen? Voor altijd bij elkaar? Aan elkaar vast, zul je bedoelen. Niks voor mij. Trouwen? BAH!’
Ik heb een nogal ongenuanceerde mening over het onderwerp ‘trouwen’. Ik kan me er gewoon helemaal niks bij voorstellen: je leven lang met 1 en dezelfde persoon doorbrengen, lief en leed delen, alles samen beslissen? Jak. Ik krijg rillingen als ik er aan denk. Weg Vrijheid, weg Blijheid. En dan moet je ook nog de naam van je partner aannemen en deze achter je eigen voornaam zetten (als je dat zou willen, maar ja, wat is dan het nut van trouwen als je gewoon hetzelfde blijft heten en je dus zo ook niet verbindt met de ander?). Dag, eigen persoon. Waar ben je gebleven? Jaren functioneer je prima onder je eigen naam, iedereen kent jou op die manier en zo rolt het ook gewoon automatisch uit je mond wanneer je jezelf voorstelt. Na je huwelijk, heet je opeens Iemand Anders en de Vrouw waar je al jaren mee samenleeft, is niet meer.
En dan al dat hysterische gedoe rondom de jurk, de locatie, het restaurant, de hoeveelheid gasten, de band, de DJ, het servies, de schoenen, de taart, de huwelijksreis, de fotograaf, de openingsdans, het kiezen van de ceremoniemeester en getuigen, de kleur van de bloemen, de kleur van zijn stropdas, de kleur van het f*cking pleepapier! De perfecte dag in termen van materiaal om aan te geven hoe gelukkig je bent met elkaar. Ik dacht altijd dat het om Liefde ging en het uiten van de Liefde voor elkaar, maar daar denk ik misschien net iets anders over.
*Zucht*
Deze persoon… bestaat niet meer. Althans, nog wel in vlees en bloed, maar niet in deze gedachte. Want sinds Vriendlief mij gevraagd heeft om met hem te trouwen (chapeu voor zijn lef!), heb ik al mijn vooroordelen de mond gesnoerd en in volle overtuiging ‘JA!’ gezegd. Met hem wil ik de rest van mijn leven verder. Oud worden en jong blijven. Nooit meer zonder hem een dag beginnen. Altijd eindigen met zijn warmte. Kletsen, koken, uitgaan, lachen, huilen, praten, zingen, dansen, schrijven. Als dit elkaar het ja-woord geven betekent, dan teken ik liever vandaag dan morgen de papieren.
Of ik mijn naam zal veranderen in die van hem, weet ik nog niet. Maar tot nu toe is verandering geen kwade Vriend van ons geweest en daarom zal ik in elk geval overwegen om zijn naam voor of achter de mijne te plakken. En voor alle Romantici zoals mijzelf onder ons: het wordt een kleine bruiloft met familie en vrienden, muziek, liefde en gezelligheid. Een BBQ in de tuin of met zijn allen op het strand. Een mooie jurk van Steps of een schattig witte strandjurk met een grote bloem in mijn haar. Hoge rode hakken of misschien blote voeten in het zand. En voor de liefhebber van het huwelijksfeest: ik overweeg wc-papier met hartjes, gewoon voor de gelegenheid.
Advertentie
Nieuwste topics
Onderwerpen
Alle categorieën
Nu online
Melding