Voor sommige mensen is alleen het zien van een kermis attractie al genoeg voor een adrenaline stoot die je je van je fiets doet rammen.
Terwijl ik langs de kermis loop komt er een vrouw op de fiets op me af. Ze is zo onder de indruk van het zwiepende apparaat boven haar hoofd dat ze de stoeprand niet ziet en er tegenaan klapt. Oeiii dat ging maar net goed.
Terwijl ik mijn lach in moet houden denk ik terug aan de 1e keer dat ik me aan een dergelijke attractie waagde. Ik was een jaar of 10 en ging samen met zuslief de octopus in.
Ik zeek zowat in mijn broek van lachen. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Dit gevoel had ik eerder nog niet ervaren. Ik voelde me stoer!! Die kermis ben ik er nog een keer of 10 in geweest maar nooit was het meer zo leuk als die 1e keer!
Nu draait mijn maag om als ik zo een apparaat op en neer zie gaan, en van de gillende meiden gaan mijn nekharen overeind staan. “goh wat ben ik blij dat mijn voeten de grond raken!”
Vanaf het moment dat ik in het zwiepende schip ben geweest kan ik geen attractie meer zien! ik hield het liever bij ballengooien. Dat was nog eens een uitdaging! Schijt kadootjes.. dat wel!! Maar ik als ik er aan denk voel ik die ‘swiep’ nog steeds in mijn arm. Het begint alweer te kriebelen. “Hij moet in het middelste en kleinste rondje voor de meeste punten!! Tsjakkaaaa!!!”
*zucht*.
Die goeie oude tijd!
Uitdaging is toch meer mijn ding. Ik wil liever laten zien dat ik iets kan dan dat ik iets durf!!
Ik hoor je denken..”bangepoeperd..” Maar ach het kan altijd erger, voor sommige mensen is langs een attractie fietsen al een hele uitdaging.
Advertentie
Nieuwste topics
Onderwerpen
Alle categorieën
Nu online